Leasing jest aktualnie jedną z bardziej popularnych form pozyskiwania kapitału obcego. W państwach wysoko rozwiniętych od ponad ćwierćwiecza jest on najpowszechniej stosowanym źródłem finansowania inwestycji w przedsiębiorstwach. Od kilku lat zainteresowanie leasingiem wzrasta także w Polsce. Leasing stanowi formę finansowania rozwoju przedsiębiorstw poprzez zewnętrzne źródła. Umożliwia inwestorowi korzystanie z określonych dóbr, maszyn, urządzeń technologicznych, środków transportu, nieruchomości, a nawet całych przedsiębiorstw oraz pobierania z nich korzyści bez stawania się ich właścicielem. Leasing jest różnie określany, najogólniej i zarazem można go zdefiniować jako źródło finansowania inwestycji w przedsiębiorstwie, w którym finansujący zobowiązuje się w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa nabyć rzecz od określonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy finansującego. Przez cały czas trwania umowy przedmiot leasingu pozostaje własnością finansującego. W umowie może znaleźć się zastrzeżenie możliwości zakupu rzeczy po upływie czasu trwania umowy. Finansującym może być wyłącznie przedsiębiorca prowadzący działalność leasingową w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa. Działalności leasingowej nie mogą prowadzić przypadkowi przedsiębiorcy, lecz tacy, którzy robią to w sposób ciągły i profesjonalny. Wśród finansujących obok banków i instytucji leasingowych występują także producenci różnych dóbr, którzy użyczają je korzystającym w formie leasingu. Korzystającym w umowie leasingu może być każdy, mający zdolność do czynności prawnej, osoba fizyczna i prawna, a więc zarówno przedsiębiorca, który potrzebuje przedmiotów leasingu do prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, jak i konsument, który w ten sposób zamierza wejść w posiadanie, do własnego użytku, samochodu, komputera, czy zabudowanej nieruchomości. Korzystający sam wybiera dostawcę i uzgadnia z nim rodzaj i stan techniczny wyposażenia. Korzystający jest zobowiązany odebrać sprzęt w terminie wyznaczonym przez dostawcę lub finansującego. Nieodebranie sprzętu w tym terminie może powodować ostre sankcje w postaci kar, aż do rozwiązania umowy włącznie.

Reasumując leasing nie jest typową formą finansowania, gdyż nie powoduje powiększania majątku trwałego w czasie trwania umowy leasingu, tak jak z użyciem kredytu lub środków własnych przedsiębiorstwa. Można go jednak uznać za formę finansowania, gdyż przedmioty leasingu pozyskuje się na z góry znany, stały i najczęściej długi okres, często zbliżony do okresu gospodarczej używalności danego rodzaju sprzętu. Przedmioty leasingu stanowią również bardzo często podstawę działalności przedsiębiorstwa. O atrakcyjności leasingu przesądza wiele zalet i niewątpliwych jego przewag nad innymi źródłami finansowania działalności inwestycyjnej w przedsiębiorstwie.