W celu pełnego zaprezentowania problematyki nabywania nieruchomości przez cudzoziemców zasadne wydaje się ogólne zdefiniowanie pojęcia cudzoziemiec. Jest to sobą nie mająca obywatelstwa państwa, w której obecnie przebywa. Faktem jest, że od dłuższego czasu uczestnikami życia zbiorowego w Polsce są cudzoziemcy, czy te osoby, które nie są związane z Polską formalnym węzłem prawnym, czyli obywatelstwem1. Zgodnie z zapisem w literaturze przedmiotu pozycja cudzoziemca jest unormowana przepisami o charakterze zarówno regulatywnym, jak i reglamentacyjnym, dzięki którym położenie cudzoziemca jest określone na różnych jego płaszczyznach styczności z Rzeczypospolitą Polską. Poza tym administracyjny status cudzoziemca określa jego wolność i obowiązki w poszczególnych obszarach prawa polskiego. Regulacja dotycząca możliwości i zasad nabywania nieruchomości położonych w Polsce przez cudzoziemców ma tradycję przedwojenną i zawarta jest w wielokrotnie już nowelizowanej ustawie o nabywaniu nakreślonej nieruchomości przez danych cudzoziemców. Tematyka cywilnoprawnego obrotu nieruchomościami z udziałem obcokrajowców dotyczy ważnego problemu społecznego, gospodarczego i politycznego, dlatego obrót nieruchomościami z udziałem podmiotów zagranicznych poddano szczególnym regulacjom i ograniczeniom podmiotowym i przedmiotowym. Faktem jest, że brak wspomnianego zezwolenia może uniemożliwić dokonanie czynności prawnych, a co za tym idzie skutecznego nabycia prawa do własności czy wieczystego użytkowania. Cudzoziemiec nie ma obowiązku posiadać statusu prawnego na terenie Polski, aby kupić samodzielny lokal mieszkalny, bądź mieszkanie.  Poza tym oznacza to, iż cudzoziemiec posiadający na terenie Polski wizę, jak i zezwolenie na zamieszkanie na określony czas oznaczony, poza tym zezwolenie na osiedlenie się bądź zezwolenie na wskazany pobyt rezydenta długoterminowego na obszarach Unii Europejskiej nie potrzebuje zatem zezwolenia, aby móc zakupić mieszkanie. Poza tym zezwolenia nie potrzebuje cudzoziemiec, który można rzec, że nie przebywa na terenie Polski, a chce kupić wybrane przez siebie mieszkanie. W danym przypadku, gdy określony cudzoziemiec ma zamiar kupić dom to musi uzyskać dane zezwolenie wydane przez Ministra Spraw wewnętrznych. To właśnie takie zezwolenie nie powinno być wymagane od osób zamieszkujących tereny w Polsce od przeszło 5 lat od udzielenia im wspomnianego zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE. Z posiadania zezwolenia Ministra Spraw Wewnętrznych zwolniony jest również cudzoziemiec będący małżonkiem obywatela polskiego i mieszkający w Polsce co najmniej 2 lata od momentu udzielenia mu zezwolenia na określony pobyt stały bądź zezwolenia na wskazany pobyt rezydenta tak zwanego długoterminowego obszarów UE, gdzie chce nabyć wybrany dom, który jednocześnie będzie stanowić określoną wspólność ustawową obu małżonków. Jednocześnie nabywanie lokali mieszkalnych, jak i użytkowych przez wspomnianych cudzoziemców będących również obywatelami, jak i przedsiębiorców państw członkowskich pochodzących z terenu Europejskiego Obszaru Gospodarczego bądź Konfederacji Szwajcarskiej nie powinno wymagać uzyskania określonego zezwolenia MSW. Należy zaznaczyć, że dzieje się tak bez względu na fakt o położeniu w strefie nadgranicznej, jak i poza obszarem nakreślonej strefy, bowiem poszczególny lokal mieszkalny w rozumieniu wspomnianej ustawy o poszczególnej własności lokali bądź lokal użytkowy nie powinny stanowić nieruchomości rolnej bądź leśnej.

Omawiając procedury związane z uzyskaniem zezwolenia na nabycie nieruchomości w Polsce przez cudzoziemców, należy podkreślić fakt, że oprócz reglamentacji na nabycie nieruchomości w Polsce przez cudzoziemca to również ograniczenie zakresu podmiotowego oraz przedmiotowego ustawy o wskazanym nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców. Ciekawostką dość istotną jest, iż do wniosku cudzoziemiec ubiegający się o wydanie zezwolenia jest zobowiązany dołączyć dokumenty potwierdzające okoliczności wskazane we wniosku oraz okoliczności potwierdzające jego więzi z Rzeczypospolitą Polską, a także inne dokumenty umożliwiające ustalenie prawidłowości nabycia nieruchomości. Wniosek powinien być sporządzony w ówczesnym języku polskim. Natomiast obcojęzyczne załączniki powinny być przetłumaczone na ten język przez tłumacza przysięgłego.

_____________________
1 M. Zdanowicz, Status prawny cudzoziemca w Polsce, Białystok 2007, s. 105.